863269c786
edis2

MERT BELL YAZDI: İŞTE EYLÜL 2017’NİN MÜZİK ALBÜMLERİ VE TEKLİLERİ

GZone Dergi müzik yazarı Mert Bell, Eylül 2017’de radarımıza takılan yeni müzik albümleri ve teklilerini GZone Dergi Eylül 2017 sayısı için yazdı.

Hadise – Şampiyon: “Şampiyon” ilk çıktığında bir tweet atmıştım: “Hadise yeni albümünde ‘Yes Prenses, No Yaz Günü’ diyor” şeklinde, aslına bakarsanız 3 yıl aradan sonra çıkan ve 2 remix ile 7 yeni şarkıdan oluşan yeni Hadise albümünün özeti bu. Hadise’nin diskografisine az buçuk hakimseniz hep kalburüstü albümler yaptığını biliyorsunuzdur. Albümleri hem hit hem de iyi şarkı açısından doyurucudur. Bir önceki işi “Tavsiye”, “Yaz Günü” ve “Tokat” gibi piyasa ortalamasının çok üzerinde ve Hadise’yi farklı kulvara sokabilecek şarkılar ile “Prenses” gibi herkes tarafından söylenebilecek sağlam hitleri bir arada taşıyordu. “Prenses”in yakaladığı başarı Hadise’nin başını döndürmüş olacak ki aynı ekipten gidip albümün açılış şarkısı olan “Farkımız Var”ı almış. Ancak hesap edemediği şu ki Emrah Karaduman kendini tekrar etmeye müthiş meyilli bir müzisyen ve “Farkımız Var” ne kadar gaz bir sounda sahip olursa olsun başta “Nerden Bilecekmiş” olmak üzere birçok eski şarkısını çokça hatırlatıp dinleyicinin yüzünü ekşitiyor. Emre Bayar – Gökhan Şahin ortaklığı olan “Rezerve” ve “Kafa Tutuyor” da benzer şekilde slogan özellikleri hariç bir Demet Akalın albümünün dolgu şarkısı olmaktan öte değiller. İlk kez çalıştığı Zeki Güner’in latin-pop tarzındaki “Aşk Dediğin”i kötü bir şarkı olmamakla beraber kesinlikle Hadise’nin kalemi değilken diğer şarkı “Telefon Defteri” “Superman” üzerinden yükselip uçan aranjesi ile bir ‘oh’ dedirtiyor. Katkıları her zaman heyecan yaratan Alper Narman ve Onur Özdemir’in “Şampiyon”u ise ikilinin Ayşe Hatun Önal’a verdiği “Sirenler”den bile daha baş ağrıtıcı bir egzersize dönüşmüş maalesef. ‘Yok mu hem iyi bir şarkı hem de tam 12’den hit’ diye soranlara ise albümün adı en az duyulmuş söz yazarı – besteci ekibinin elinden çıkma “Sıfır Tolerans”ı önerebilirim. Bu, tam da Hadise’den duymak isteyeceğimiz tarzda yazılmış ve düzenlenmiş, şarkıcının performansındaki rahatlıktan da bunun hemen hissedildiği sağlam bir dans-pop şarkısı. 3/5

Hande Yener – Hepsi Hit Vol.2: Hande Yener isminde iddialı, içeriğinde dudak büzdüren albümler serisine devam ediyor. “Vol.2”nin çıkışının ertesinde Yener hayranları bu albümün son yıllarda yaptığı en iyi iş olduğunu ifade ettiler, bu tespite kısmen katılıyorum kısmen de katılmıyorum. Nedeni ise albümü yarı yarıya iyi ve kötü şarkılara bölerek Yener gibi tutarsızlıkta bir dünya markası olma yolunda ilerleyen Mert Ekren. Bir bakıma aslında Yener ayakkabı değiştirir gibi değiştirdiği aranjörleri arasında nihayet ruh eşini bulmuş olabilir. Ekren, albümün ilk yarısındaki şarkıları “Alev Alev”, “Bakıcaz”, “Patates” ve “Benden Sonra”da vasat ve basit ötesi işlere imza atıyor. (“Alev Alev”in çok klas bir şarkı olduğunu iddia eden arkadaşıma da buradan selamlarımı yolluyor ve soruyorum: “Unutulmuyor” bir başyapıttı o zaman?) Bu bölümde durumu kurtaran “Vay” bile “Hani Bana” ve “Vah Vah”ı fazlasıyla anımsatıyor. Ama Ekren’in esas problemi, bilhassa bu tempolu şarkılarda prodüksiyonlarının son derece ucuz tınlamasında. Aranjeler kulağa demode ve zayıf geliyor. Zeki Güner imzalı “Sana Bir Şey Olmaz” bestecinin Bengü’ye verdiği şarkılardan daha iyi değilken büyük heyecan yaratan Mete Özgencil şarkıları “Leyla” ve “Ben En Çok” ise çıtayı hemen yükseltiyor. Bu şarkılarda Devrim Karaoğlu’nun düzenlemeleri bir parça demo hissiyatı yaratsa da Yener her iki şarkıyı da öyle iyi söylüyor ki kendisinin neden bunca vasat şarkıya rağmen hala piyasada olduğunu anlıyorsunuz. Ancak kişisel fikrim, albüm gollerini, yine gol yediği Mert Ekren’in sayesinde, son üç şarkıda atıyor. Burada Daft Punk ilhamlı “Faili Meçhul”, albümün kalpleri tam orta yerinden vuran (belki de) tek şarkısı “Şükür” ve “Teşekkürler” döneminin en harika şarkılarından biri gibi olan “Misafir”in varlığı mutluluk yaratıyor. Tüm bunların üstüne ise şu soru aklıma geliyor ve yine canım sıkılıyor: Hande’yi “Apayrı” ve “Nasıl Delirdim”e göre mi kıyaslayacağız yoksa “Teşekkürler” ve “Kraliçe”ye göre mi? 3.5/5

Ozan Doğulu – 130 Bpm Forte: Ozan Doğulu’nun 130 Bpm serisi albümleri 3 sene önceki “Moderato”nun ardından “Forte” ile devam ediyor. Bu albümü öncekilerden ayıran en önemli özelliği sanıyorum Doğulu’nun bu kez tamamen pop ve hatta fantezi-pop türünü sırtlamış olması. Zaten bunun en büyük ispatı Demet Akalın’ın seslendirdiği ve çıkışı için seçilen “Kulüp” diye düşünüyorum. Sahiden de uzun zamandır bu kadar insanın yüzüne yüzüne (ya da kulağına kulağına mı demeliyim) apaçi bir dans şarkısı dinlememiştim. “Caney Caney”i diskolara adapte etme konusundaki cesaretleri için bu ikiliyi alkışlamak gerek. Çünkü aynı şuursuz cesareti gösteremeyen Murat Boz ve Ece Seçkin’in şarkıları “Kulüp”ün arkasından oldukça sönük geliyor kulağa. Boz’un şarkısı “Hey”, şarkıcının 10 yıl önceki herhangi bir kaydından farksızken ‘oryantal-r&b’de kendine bir kariyer yapmaya kararlı olan Seçkin’in “Sayın Seyirciler”i belki de temposundan dolayı bir türlü maksimum etkiye ulaşamıyor. Albümün iki cover şarkısından Ferhat Göçer’in “Sarı Çizmeli Mehmet Ağa”sını dinlemeden atladığımı ama adı sanı duyulmamış (aslında sağlam bir youtuber olan) Merve Çalkan’ın “Sebebim Aşk”ının ise albümdeki favorim olduğunu söylemem gerek. Çalkan, Doğulu’nun albümdeki en sakin düzenlemesi üstünde müthiş bir yoğunlukla söylüyor bu Seden Gürel klasiğini. Çalkan’ın sakinliğinin tam zıttı bir maniklikle şarkısını (“Eleman”) söyleyen Ayşen (evet, “Nerdesin” Ayşen) ise albümün bir diğer iddialı işine imzasını atıyor. “Eleman” ilk dinlemede itici gibi gelir ama aynı “Kulüp” gibi (zaten ikisi de Ayşen’in Kemal Şimşekyay ile yazdığı şarkılar) sarhoşluğa çok iyi eşlik edebilecek bir şarkı. Fazlasıyla ses getiren Gülden Mutlu ve Bahadır Tatlıöz destekli “Uzun Lafın Kısası”, fazla ses getirmeyen Ziynet Sali’li “Yağmur” ve çok ses getirme potansiyeli olmasına rağmen Hande Ünsal söylediği için muhtemelen ses getirmeyecek olan “Derdim Çok” ile de albüm turunu tamamlıyor. 3.5/5

Onurr – Bir Kahramanlık Hikayesi: Yıllardan, yollardan ve ‘başkalarına verdiği şarkıları neden söylemiyor da gidip saçma sapan şarkılar söyleyip duruyor bu çocuk’ diye diye geçirdiğim kalp çarpıntılarından sonra Onur Özdemir ya da ticari ismiyle Onurr öyle sağlam ve orijinal bir albümle döndü ki bütün şüphelerim, çeşitli duygu iklimlerine yükseldiğim 8 şarkı sonunda tuzla buz oldu. Öncelikle albümün çok sesliliğinden, Onurr ve yetenekli aranjörü Batu Çaldıran’ın r&b ve soul müziğin formlarından ne kadar doğru şekilde beslendiğinden bahsetmem gerek. Sezen Aksu’nun Alper Narman ile yazımına dahil olduğu (ve etkisinin daha çok hissedildiği) iki şarkıdan ağlama garantili “Ağlayamam”dan, bir Mary J.Blige şarkısı dinleyecekmişiz gibi başlayan “Şampiyon Benim Bence”ye kadar tüm şarkılarda Çaldıran ve Onurr ikilisinin kendi vokallerini dahil ettiği aranjmanların tadına doyum olmuyor. Benzer şekilde, elektronik müziğin, hatta daha açık şekilde, yanlış ellerde çok yorucu hale gelebilecek dubstep türünün Onurr’un yer yer alaturkalaşan tarzına dahil edilmesinin altından da başarıyla kalkılmış. Bu bilhassa albüm sonundaki, tropikal gitarlarına rağmen kalbe bir yumruk gibi inmeyi beceren “Yediğim Vurgun” ve (yanlışlıkla Hadise’ye falan gitmemiş olduğuna çok sevindiğim) ızdırap dolu albüm favorim “Replik”te fazlasıyla hissediliyor. Albümün bariz şekilde hiti olan (ve çıkış için seçilmemesine anlam veremediğim) “Yakıyosun” Onurr’u ‘daha sofistike bir Murat Boz’ olarak sunarken, İrem Derici’nin aptalca harcadığı “Aşk Kışlıkları Giy” Ozan Çolakoğlu’nun düzenlemesini aratsa da bu albüm dahilinde bir kez daha popüler olma şansı yakalıyor. Açılış için doğru ama çıkış için yanlış seçim olduğunu düşündüğüm disko-pop “Derviş” ve muazzam sözleriyle albümün en klasik işi sayılabilecek “Hu” ile de albüm tamamlanıyor. Aynur Aydın’ın geçen yılki “Emanet Beden”inden sonra bu yıl da böyle özgün ruha sahip bir pop işi dinlemek bana çok iyi geldi. 4.5/5

Sezen Aksu – Biraz Pop Biraz Sezen Remix: Yılın başında çıkmasına rağmen hala bu yılın en iyi pop albümü olmayı sürdüren “Biraz Pop Biraz Sezen” Aksu’nun önceki albümleri “Bahane” ve “Öptüm” gibi remix muamelesine tabi tutuldu ve Aksu ve prodüktör ekibi önceki iki albüm gibi gayet özenli bir derleme ile karşımızdalar. Öncelikle çok iyi olan remixlerden bahsetmek gerek. Ön plana çıkan ilk isim Bayraşa. Bir süredir her işini merakla takip ettiğimiz (ve belli ki klavyesine aşık olan) Bayraşa “Köz” ve “İsyancı”yı bambaşka bir boyuta taşımakla kalmamış “Üfle De Söneyim”i de yazın en eğlenceli şarkılarından biri haline getirmiş. Orijinalleri remixlenmesi en zor olan şarkılar “Baba Evi” ve “Hakkımda Konuşmuşsun”u tempolandırırken ruhlarını kaybetmemesini sağlayan Ali Tolga Demirtaş’ı da tebrik etmek gerek. Bilhassa Jay-Jay Johanson’u hatırlatan karanlık bir trip-hop denemesine dönüşen “Hakkımda Konuşmuşsun” harika olmuş. Albümün ilk hiti “İhanetten Geri Kalan”ın 3 remixi de hedefi vururken bunlardan radyo dostu Okay Barış ve Armageddon Turk versiyonlarına kıyasla Öğünç Başara’nın yaptığı ‘buz gibi soğuk suya benzer’ remixe kulak vermenizi öneririm. Her yaptığı başımızın üstünde yeri olan Genco Arı’nın disko-house “Koca Kıçlı”sı da albümün keyifli işlerinden biriyken Sezen Aksu remix albümlerinin gediklisi Kıvanç K. ise iki şarkıya dokunmuş. K., “Canımsın Sen”de şarkının diğer remixçisi olan (ve şarkının ruhunu öldürmeyi beceren) Volga Tamöz’den çok daha iyi bir iş çıkarırken “Manifesto”da ise maalesef sınıfta kalmış. Ancak sorun “Manifesto”nun kolay remixlenebilir bir şarkı olmamasından kaynaklanıyor sanırım, çünkü aynı şekilde deneyimli Tarık Ceran da bu şarkıya yeni bir soluk kazandıramamış. Onları telafi etmek adına ise zaten nefis olan “Günaydın Memur Bey”i iyice uçuran Ora & Ventus ile “Ey Benim Çocukluğum”un “Kibir”e benzerliğini ortaya çıkaran dans versiyonuyla DigiHead’in remixleri var. 4/5

Betül Demir – Esas Duruş: 2006 tarihli çıkış albümü “Ayrılığın El Kitabı” Betül Demir’in laneti bence. O albüm döneminin pop kurallarına harfiyen uymakla beraber hem çok melodik hem de modern olmayı beceriyordu ve Demir gibi harika bir sesi ilk albümünü çıkaran birinden çok daha hünerli ve deneyimli bir şarkıcı/yıldız adayı olarak dinleyiciye sunuyordu. Sonrasında da hit şarkılar çıkarmaya devam etti Demir ama ilk albümü ile hayalini kurduğum potansiyeline bir türlü ulaşamadı (Örneğin Bengü’nün onu geçmiş olması bana hala tuhaf geliyor). “Esas Duruş” şarkıcının 6 yıldan sonra çıkardığı 4.albümü ve arada 4 tane tekli yayınlamış olsa da pop müzikte hasret kaldığımız bu tip boşluklara cesaret etmesi takdire şayan. Gelin görün ki bir süredir (“Sana N’olmuş” ve “Aslan Payı”) Gülşen hizasından yürüyen Demir ve ekibi (başta kardeşi Sude Bilge Demir ve aranjörü Emirhan Cengiz) bizlere pek de yeni ve taze bir şey vaat etmiyor. Örneğin çıkış için seçilen şarkı “Karabatak” şarkıcının Emirhan Cengiz ile yaptığı “Hacıyatmaz”ı isminden cismine fazlaca andırıyor. Keza “Anlat Anlat” ve “Fena” da “Sana N’olmuş” ile başlayan şarkılar dizisinin soluk kopyaları adeta. Radyo şansı olabilecek “Havadis” ve “Hindistan” hem çok sıkıcı hem de Demir gibi bir vokalin çok daha altında şarkılarken Demir’in kendi yazıp bestelediği “Bitti mi Matemin?” Emirhan Cengiz’in albümdeki en modern aranjesi ile nihayet şarkıcıyı hak ettiği zirveye taşıyor. Diğer dikkat çekici şarkılardan hareketli “Meşgul” ve “Aşk Belam”da da hem düzenlemeler hem de Demir’in performansı mükemmel. Bilhassa “Aşk Belam”a, Gülşen ve Ozan Çolakoğlu’nun hiperaktif tarzını anımsatsa da mutlaka şans verilmeli. Akustik düşük tempolulara meraklı olanlar ise albümden ilk olarak “Kaptan”ı benimsediler ama ben finaldeki 3 şarkıyı da (“Keşke Bir Şeyler”, “Hayalperest” ve “Herkes Gibisin”) ona kıyasla daha çok sevdim. Bu albümle Demir’in farklı bestecilerle çalışması gerektiğine inanıyorum artık, %100. 3.5/5

Deniz Seki – Şükür Kavuşturana: Deniz Seki’nin özgürlüğüne kavuşması 2017’nin en mutluluk veren müzik olayı oldu. Seki de bu durumu iki güçlü şarkı ve İskender Paydaş ile Ozan Çolakoğlu’nun desteği ile dinleyicilerine müjdeliyor. Yürek paralayan “Büyümüşsündür”e tezat “Bal Saklıyor” yüzümde çiçekler açtırıyor, Seki’nin sesinin tadına doyulmuyor. 5/5

Catwork feat. Aynur Aydın – Siz Hepiniz Ben Tek: Atiye’nin “Maazallah” yorumuna kazandırdıkları enerji ile iyice dikkatleri üstüne çeken dj/prodüktör ikili Catwork’ün yakında yayınlanacak ilk albümlerinin Murat Güneş imzalı çıkış şarkısı, marş gibi nakaratıyla solisti Aynur Aydın’ın tam ihtiyacı olan türde, pozitif ve coşkulu bir dans şarkısı. 4/5

Edis – Çok Çok: Alper Narman ve Onurr ile beraber yazdığı ve Ozan Çolakoğlu’na aranje ettirdiği “Çok Çok” Edis’e dair tüm şüphelerimi sildi süpürdü, üstüne bir de yazın en sağlam hitlerinden biri oldu. Bilhassa nakarat öncesi bölümünün melodikliği ve Edis’in şarkıyı satışı 10 numara. Edis’cim hadi artık albüme bekleniyorsunuz. 4.5/5

Melis Kar – Al Dudağımdan Kiss: Biz Eurovision’a gidecek miyiz gitmeyecek miyiz diye tartışadururken Melis Kar bu yaz önümüze ideal Eurovision şarkımızı sunuverdi. Aranjörü Osman Çetin ile bir önceki şarkısı “Kibir”in izinden giderek arabeski bir doz arttıran Kar, çok eğlenceli bir iş çıkarmış, keşke şarkının ismini farklı koysaymış. 4/5

Gizem – Aşk Uykusu: Gizem’in ilk EP’sinin kahramanı her şarkıyı harikulade servis eden aranjörü Erhan Bayrak. Ayla Çelik şarkıları olan “Aşk Uykusu” ve “İki Damla Gözyaşı” kızımızın tatlı sesi/imajı ile uyumlu ancak Gizem’in kendini bulması Ersay Üner’in gözyaşı diskosu bestesi “Ayrılık Zamanı” ile gerçekleşiyor. Murat Güneş ise “Bi’ Şey Mi Dedin?” ile tempoyu yükseltiyor. 4/5

Yonca Evcimik feat İrem Derici & Gökçe – Kendine Gel: Sanıyorum bu 3 isim bir araya gelip ancak bu kadar kuru bir gürültü çıkarabilirdi. Evcimik’in kültleşmiş 90’lar hitinin orijinal Garo Mafyan düzenlemesinin yanında bu yeni düzenleme son derece ruhsuz kalıyor. Charlie’s Angels ilhamlı videosu falan kurtarabilecek gibi değil bu şarkıyı, üzgünüm. 2.5/5

Murat Dalkılıç feat. Oğuzhan Koç – Aşinayız: Son albümü “Epik” ile Türkiye standartları üstünde bir iş yapan ama tahmin edersiniz ki anlaşılamayan Dalkılıç’a yeni şarkısında, şarkının sözü ve bestesini yapan Oğuzhan Koç eşlik ediyor. Öğünç Başara’nın aranjesi Dalkılıç’ın geçmişini ve bugününü güzelce toparlamış; Koç da isabetle arka planda kalmış. 4/5

Elif Kaya – Aşklarca: Bir süredir piyasada sürüklenen Elif Kaya’yı yazmak bu şarkıya nasip oldu. Güncel söz kalıplarını şarkılarında kullanmayı pek seven Alper Narman ve Onurr’un “Aşklarca”sı sözlerinde ‘mucho gasolina’ya kadar gitmeyi göze alan kolaycı bir yaz şarkısı. Yine de Kaya’nın bir hite ilk kez bu kadar yakın olduğu da aşikar. 3.5/5

Gülden Mutlu – Açık Yara: Ece Seçkin’e verdiği düşük tempolu “Olsun” ve bu yazın hitlerinden Ebru Yaşar’ın “Nasıl Uyuyorsun”u sayesinde Mutlu’nun iyi bir şarkı yazarı olduğuna eminim artık. Kendine ayırdığı arabesk-rock dokunuşlu “Açık Yara” ise şarkıcının yarı sert yarı kırılgan ses rengine uygun bir iş olmuş. Hak ettiği yerde değil maalesef kendisi. 4/5

Emir – Sıkıntı Yok: Emir, Yunan bestelerinin en güzellerini bulup onları yeniden söylemeye bayılıyor. Hatta bu konuda kendini o kadar geliştirdi ki şarkı sözlerini de kendi yazıyor (hatta Ebru Yaşar’ın son albümü için bile yaptı bunu). Erdem Kınay’ın dans düzenlemesi de şıkır şıkır, hiçbir sıkıntı yok ama Emir cephesinde yeni bir şey de yok. 3.5/5

Aleyna Tilki – Sen Olsan Bari: Arkasına aldığı rüzgar sonrasında ilk hamlesi merakla beklenen Tilki’nin şükürler olsun ki güvenli sularda olduğunu (Ersay Üner ve Ozan Çolakoğlu) gösteren “Sen Olsan Bari” herkesin diline düşerek, her türlü yazılıp çizilerek yazın sansasyon yaratan ilk hiti oldu diyebiliriz. Aleyna popu kurtaracak mı birlikte göreceğiz. 4.5/5

Mabel Matiz – Ya Bu İşler Ne: Yeni albümü için müthiş heyecanlandığımız isimlerden biri Mabel Matiz. Albüm öncesi bir tekli ile arz-ı endam eden Matiz’in “Ya Bu İşler Ne”sinde aranjenin finale doğru fazla kalabalıklaşması dışında hiçbir itirazım yok ama zaten artık kendisi o kadar iyi ki ben kadı kızında kusur arıyorum. Yoksa kalbimi vurdu parçaladı elbette. 4.5/5

Merve Deniz – İnziva: Fıstık gibi bir kız olan Merve Deniz’in Emre Aydın destekli ilk şarkısı “Dönsün Dünya” benim hiç dikkatimi çekmemişti ama sözlerini kendi yazdığı ve 6 farklı versiyonla sunulan bu disko-pop şarkısı ile ona şans vermiş olmaktan çok memnunum. Bir parça Bengü’yü hatırlatan pırıl pırıl sesine ve zarafetine hayran kalmamak zor. 4/5

Hediye Güven – Sarıl Bana: Yazın ortasında tüm pop şen şakraklığımı bir kenara atmama neden olan caz şarkıcısı Hediye Güven’in 4 yıl önceki albümü “Yengeç”ten sonraki ilk şarkısı “Sarıl Bana” şarkıcının hafifçe ana akıma kaymış olabileceğinin sinyalini veriyor ve şahane romantizmi ile aklıma Sade’yi getiriyor. Bu referans her mevsimde iyiye işarettir. 4.5/5

GZONE DERGİ’NİN “EYLÜL 2017 ” SAYISINI AŞAĞIDAKİ BAĞLANTILARA TIKLAYARAK ya da CİHAZINIZA İNDİREREK ÜCRETSİZ OKUYABİLİRSİNİZ…

Ayrınca Bakın

elif-kaya

ELİF KAYA: RUHUM DOĞUŞTAN BİSEKSÜEL

GZone Dergi Kasım 2017 sayısının konuklarından biri de, son birkaç yıldır çıkışını takip ettiğimiz ve ...